سلام ای که حضورت مرا محال شده
همیشه مصرع اول-همی-هَـ-لال شده
مرا برای دلت دار میزنی لطفا؟
مگر جواب بگیرد دلِ زغال شده
ببخش زندگیم را ، بزرگواری کن
ببخش زندگی ِ این سگ ِ حلال شده
هنوز میشود از چشمهات زنده شوم؟
به راز میوه ی ممنوعه های ِ کال شده
---
تو افتخار بده ابر میشوم گاهی
مگر نه اینکه تو رنگین کمان نمیخواهی؟
مگر نه اینکه هنوز از تو میشود رد شد؟
شبیه ِ باتلاق های ِ نا زلال شده
---
هنوز نیّت ِ هر روز عصر ِمن هستی
میان ِمعنی ِاین قهوه های ِفال شده
تو ناخدای ِمنی؟ یا خدای ِمن؟ یا که...؟
من ِ فلک زده ی پیر ِدست مال شدهـ
ــ به آرزوی ِنگاهت هنوز میمیرم
و مرگ. آخر ِ این شرقی ِ شمال شده
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت توسط علی امینی
|
