زنبیل خاطراتم را به زنی دادم که جای بیل . بال هایش را در بالگرد زمین گذاشته
می دَوَد
خدای ناخدای من.یک جفت بال کفافِ دونفر را میدهد؟
اصلن انسان را چه به پریدن؟
با هم میدویم.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386ساعت توسط علی امینی
|
