یک داستان واقعی
...
فضای ِ خانه پر از اضطراب و تشویش است
و قلب ِ کودک ِ تنهای ِ داستان ریش است
دو باره ضجه ی ِ دعوای ِ مادر و پدرش
دو باره بی حرکت....
مهره های ِ او کیش است
..................
وعطر ِ سوخته ی ِ زندگی ِ روی ِ اجاق
سَرَش و دَرد....
زمین....
می خورد به دور ِ اتاق
نگاه ِ کودک و ترسَش از آن ِ آن مُهری
که میخورد... به پای ِ برگه های ِ شوم ِ طلاق
....................
پدر...
که خون...
که گرفته...
که دور ِ چشمش که
فقط که منتظرم..... دادگاه و آتش که
شما چرا پسرم را به مادرش دادید؟
ببین.... وَ بر نمی آید از او و دستش که
...........................
و تازه قصه ء تنهایی ِ پسر سپری _
_نشد... که آمده شلاق های ِ نا پدری
که باز زنده کند... خشت های ِ نفرت را_
_بچیند و برود تا خدای ِ یک نفری
............................
سکانس ِ آخر فیلم است و..... کارگردان را_
ببین که گفت پسر!!!... تیغ و دست ِ شیطان... را
زد و برید رگ ِ ناپدر.... و صحنه ء بعد
پسر... که حبس کرده... میله های ِ زندان را
